Tjitske

Tjitske is geboren op 6 december 2006 in Medemblik bij Annie en Peter. Haar moeder is Nora en vader is Jelle Bijke fan 't Essenerfjild.  Ze heeft 4 broers en 3 zusjes.

Ze is een lieve hond die eerst "de kat uit de boom kijkt". Met sommige mensen heeft ze een klik en dan is ze ook niet bij diegene weg te slaan en gaat ze door het vuur voor ze. Tjitske is gek op balletjes, zwemmen en op schoot zitten. Ze gaat graag mee in de auto en kan het zeer goed vinden met haar dochter Faemke.

Op 1 december 2010 kreeg ze 10 pups, 2 reutjes en 8 teefjes (kijk bij nestje 1-12-2010)

 

Tjitske 6-12-2006/22-1-2016

Onze Tjitske

Op het moment dat ik dit verhaaltje schrijf is het precies in de tijd dat we 9 jaar geleden onze Tjitske "eindelijk" mochten ophalen bij de famlilie Kieft/Oord in Medemblik.
We waren natuurlijk al een paar keer wezen kijken bij haar en haar broertjes en zusjes en werden steeds hartelijk ontvangen, maar nu mocht ze eindelijk mee!

Ik weet het nog precies, dat lieve kleine Stabijtje achterin de auto, ze wilde naar buiten kijken en toch ook graag bij onze dochter Kylie op schoot. De reis ging eigenlijk voorbeeldig en eenmaal thuis aangekomen ging ze in de bench liggen (die natuurlijk al klaar stond) alsof ze hier al jaren kwam.
Natuurlijk moest ze even wennen maar ze voelde zich al gauw helemaal op haar gemak bij ons en hoorde helemaal bij ons gezin.

Ze werd een heerlijke eigenzinnige hond die het liefst haar eigen gang ging en eigenlijk geen andere hond nodig had. Tijdens het uitlaten liep ze het liefst heerlijk te struinen en menig hond is afgesnauwd omdat ze gewoon geen zin had in opdringerig gedoe.
De enige hond waar ze het echt mee kon vinden was haar dochter Faemke.
Het liefst ging ze overal mee naar toe, in de auto, op de boot, de pont naar Terschelling... Het maakte niet uit, als ze maar mee mocht.
Ze had zelf uitgevonden om een bal van het bruggetje te gooien, naar beneden te rennen, in het water plonsen, bal pakken en dan weer de bal van het bruggetje gooien. Dit kon ze best een tijdje volhouden.

Ook zijn we nog eens wezen wandelen met haar broers en zussen, moeder(Nora) en vader(Jelle Bijke fan 't Essenerfjild).
Dat was superleuk en met hun vond ze het dus wel leuk om mee te spelen, ze leken het allemaal super te vinden om elkaar weer eens te zien.

December 2010 heeft ze 10 pups gekregen (2 reutjes en 8 teefjes) waar ze zeer goed voor zorgde.
Helaas kreeg ze een forse melkklierontsteking en mocht ze haar pups niet meer voeden, maar ondanks dat heeft ze alle pups met veel liefde verzorgd.
Het was een zeer drukke maar zeker ook leuke tijd, we hebben er zeer van genoten en Tjitske volgens ons ook!
Een teefje (Faemke) is bij ons gebleven en Tjitske en Faemke konden het heel goed vinden samen, ze konden zelfs samen met een balletje spelen.

Afgelopen december ging ze steeds vaker kleine plasjes doen en we zijn na de kerstdagen naar de dierenarts gegaan die blaasontsteking constateerde.
Na een week was het alleen maar erger geworden. Er zaten struvietkristallen(blaasgruis) en steeds meer bloed in de urine. Ze kreeg er klachten bij die op hernia leken (een achterpoot gebruikte ze het liefst zo weinig mogelijk). Daarom hebben we foto's laten maken, maar die zagen er perfect uit.
Ook aan de bloedtest was niets te zien, alles was zoals het hoorde.
Tjitske had veel pijn en kreeg veel pijnstillers en om vanwege een vermoedelijk hernia een echo te doen vond de dierenarts niet verstandig.
Om er toch iets aan te doen zijn we met acupunctuur begonnen en het leek ietsjes beter te gaan.
Ook was deze dierenarts Hella Mentjox ,die heel veel honden met hernia ziet, ervan overtuigd dat het geen hernia was.
Omdat ze steeds meer bloed verloor bij het plassen is er toch een echo gemaakt waarop alles er goed uitzag, het was onbegrijpelijk. Er moest toch iets goed mis zijn?
Toen ze direct de blaas aanprikte kwam er gele urine uit! Het zat dus niet in de blaas maar in het gedeelte erachter.
Waarschijnlijk een ontsteking van de baarmoederstomp (die blijft over na sterilisatie), maar dat was nog steeds niet zeker. Wel andere antibiotica erbij en urine op kweek laten zetten om erachter te komen welke antibiotica nou het best gebruikt kon worden.
Na overleg met de specialist zijn we voor een scopie naar dierenhospitaal Visdonk gegaan en daar werd het helaas al gauw duidelijk wat er aan de hand was.
De dierenarts zag alleen maar kwaadaardig weefsel, er was geen goed stukje te zien en wij zijn ervan overtuigd dat ze daarom ook zo kreupel liep, omdat het al helemaal was doorgegroeid.
Tjitske was al onder narcose en we hebben haar daar gelijk in laten slapen, zodat ze niet wakker hoefde te worden om haar met veel pijn mee naar huis te kunnen nemen en om haar thuis in te kunnen laten slapen.
Samen hebben we afscheid genomen, we hopen dat Faemke het daardoor kan begrijpen.

Een klein beetje troost voor ons is dat ze eindelijk van alle pijn af is, want wat zullen we onze lieve Tjitske missen.

We willen graag Dierenkliniek "De Hitsert" in Zuid-beijerland, Dierenarts(acupunctuur) Hella Mentjox en Dierenhospitaal Visdonk bedanken voor alle zorg, uitleg en medeleven.
 


Hans, Matthilde, Kylie en Faemke
Jungschlager

 

Tjitske van dag 1 t/m week 8

  • Tjitske 4 maanden oud